Okolice Madrytu nie ustępują atrakcyjnością hiszpańskiej stolicy. Już król Filip II /1527-1598/ to zauważył, dlatego polecił wybudować tu swoją rezydencję - ESCORIAL. Jest on usytuowany na wysokości 1055 m npm. Otacza go łańcuch gór o nazwie Sierra de Guadaramma. Wygląda to przepięknie...
Pojechaliśmy więc na Wzgórze Węża ... /a było to 29 stycznia br/- czyli do oddalonego od Madrytu o 45 km na północny zachód Escorialu.
Ulubiona siedziba Filipa II, której budowę król w latach 1563-1584 obserwował podobno osobiście ze specjalnie wzniesionego kamiennego punktu /nazwanego potem Silla De Felipe II/ posiada 1200 sztuk drzwi, 2673 okna, 16 wewnętrznych dziedzińców i 15 krużganków. W pałacowej bibliotece, której sklepienia są udekorowane przepięknymi freskami zgromadzono ponad 4700 bogato zdobionych manuskryptów i ponad 40 000 starych ksiąg. Escorial to także imponująca galeria malarstwa - znajdują się tu dzieła Boscha, van Dycka, Tycjana, Tintoretta, El Greca, Velazqueza.
Kompleks zbudowano z szarego granitu, w powściągliwym i surowym stylu późnego renesansu. Cała budowla jest jednobarwna, co podkreślała jeszcze pochmurna pogoda. Twórcą tego kompleksu jest wybitny renesansowy architekt Juan Bautista de Toledo. Po jego śmierci dzieło kontynuował inny architektoniczny geniusz Juan de Herrera.
W skład olbrzymiego pałacowo-katedralnego kompleksu wchodzi bazylika, pałac królewski i klasztor, zamieszkiwany do dziś przez augustianów. W jednym ze skrzydeł królewskiego klasztoru znajduje się Real Colegio de Alfonso XII - czyli nieprzerwanie działająca prestiżowa, prywatna szkoła z internatem dla chłopców, prowadzona przez zakonników. Prowadzi ona naukę na poziomie podstawowym i średnim, kontynuując tradycje edukacyjne sprzed 150 lat. Gdy przyjechaliśmy do Escorialu zauważyliśmy młodzież męską grającą w piłkę i kibiców na jednym z zewnętrznych klasztornych dziedzińców.
zdjęcia można powiększyć
W Escorialu mieści się Panteon Królów hiszpańskich. W misternie zdobionych sarkofagach złożono szczątki królów i królowych, które były matkami przyszłych władców.
Do Escorialu prowadzi piękna droga. No i są tam piękne założenia parkowe.
W 1984 roku El Escorial został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Unesco.
Uprzedzając Wasze pytanie....
Nie... nie zwiedzaliśmy wnętrz Escorialu ani Panteonu Królów bo nie było już biletów na ten dzień.
Ale może to dobrze? Mamy przecież wspaniałą Katedrę na Wawelu i Zamek Królewski i Archikatedrę w Warszawie i Katedrę w Gnieźnie.. i Katedrę w Płocku.... a tam są Panteony Naszych Władców. A także Kościół na Skałce w Krakowie z grobami najsłynniejszych Polaków. I jeszcze kilka innych tego rodzaju wspaniałych miejsc...







Pierwszy raz Stokrotko z Escurialem zetknąłem się w 1998 roku, w podręczniku do historii dla klasy II ówczesnych LO. Może w przyszłości odwiedzę na żywo ? Pozdrawiam po zabieganym poranku .
OdpowiedzUsuńPowodzenia Jardianie :-)
UsuńO matko, kto myje te wszystkie okna?
OdpowiedzUsuńPiękny obiekt, ale i my mamy się czym pochwalić, ostatnie zdjęcie jak z Książa:-)
Asiu - ale ta osoba z pewnością ma pracę i wynagrodzenie nie byle jakie :-)
UsuńPrzepiękna wycieczka i fantastyczne zabytki, pozdrawiam.
OdpowiedzUsuńDziękuję i też pozdrawiam.
UsuńByła, widziałam, jest olbrzymi.
OdpowiedzUsuńI pewnie Ci się bardzo podobał?
UsuńNiesamowita budowla! Dalej też jeżdziliście?
OdpowiedzUsuńBo tam chyba gdzieś Dolina Poleglych jest!
Marek z dziewczynami
Jest. Ale do Doliny Poległych nie pojechaliśmy.... to bardzo dziwne miejsce...
UsuńNiestety, w tym państwie byłem tylko na Majorce, bez wpływu na program, oglądanie hoteli a rozrywki pod masowych turystów z Niemiec. (Mareczek)
OdpowiedzUsuńWarro Hiszpanię lepiej poznać :-)
UsuńOj chyba już nie zdążę (Mareczek)
UsuńNie żartuj!!! Cały świat przed Tobą!!!
UsuńFilip II nie marnował czasu i pieniędzy. Zostawił po sobie wspaniałą budowlę. Pozdrawiam.
OdpowiedzUsuńMasz rację Iwonko.
UsuńDziękuję i pozdrawiam.
16 dziedzińców...to spory komleks . Obejście dookoła też trochę by zajęło. A czy ten kamienny punkt, z której król dogladał budowy jest dostępny?
OdpowiedzUsuńNiestety tego nie wiem. Ale i tak nie mielibyśmy już czasu aby to sprawdzić...
UsuńPiękne budowle. Pozdrawiam serdecznie
OdpowiedzUsuńBardzo Ci dziękuję :-)
UsuńTyle wspaniałych zabytkowych budowli o których nie mam pojęcia!
OdpowiedzUsuńCo za potęga!
Ela
Elu - i ja dotychczas nie wiedziałam że El Escorial jest taki wielki i piękny :-)
UsuńAle pięknie!
OdpowiedzUsuńZgadzam się z Tobą :-)
UsuńPiękna budowla, nawet z zewnątrz. Co do wnętrz - masz rację. U nas w Polsce jest mnóstwo miejsc, w których pochowani są wybitni Polacy. Pewnie te hiszpańskie podobne są do polskich.
OdpowiedzUsuńCieszę się Lidio, że też tak uważasz.... :-)
UsuńPiękne i imponujące miejsce! Tak jak Jotka pomyślałam o oknach :)
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie
Z pewnością jakaś wyspecjalizowana firma je myje :-)
UsuńPewnie na jego zwiedzanie zabrakło by Ci dnia! Ale widoki stamtąd cudne!
OdpowiedzUsuńPewnie tak Urszulko :-)
UsuńPięknie położone jest. I fajnie że zrobili tam szkole dzięki czemu miejsce ciągle żyje także teraźniejszościa:)
OdpowiedzUsuńMasz rację Geografie Najwspanialszy :-)
UsuńZawsze podziwiam pełne przepychu historyczne niezwykłe budowle dawnych kolonialnych potęg. Bardzo ładnie to opisałaś.
OdpowiedzUsuńTak jest w UK i w Hiszpanii, nawet jeszcze w Lizbonie. Włochy ten przepych osiągnęły dzięki katolicyzmowi. W UK nie ma przepychu, ale jest potęga.
Holandia budowała dobrze zorganizowane państwo. Co się stało z francuskimi królami i rosyjskim caratem, to wiemy.
Z nieludzkiego wyzysku pozostało piękno dawnych epok. To taka dla nas pamiątka.
Takie zwykle mamy refleksje.
Nazwyczaj mądrze i fachowo to skomentowałaś. Uważam właściwie tak jak Ty.
UsuńDziękuję serdecznie i pozdrawiam.
No i zapraszam bo będę jeszcze o wyprawie do Hiszpanii pisać:-)
Miejsce niesamowite. Miałam to szczęście, że kilka lat temu zwiedzałam wnętrza Escorialu.
OdpowiedzUsuńSerdecznie pozdrawiam:)
Gratuluję Ci Łucjo !
UsuńPrzepiękna budowla z ciekawymi terenami i historią.
OdpowiedzUsuńMiło było poczytać, a jeszcze milej tam być!
Pozdrawiam serdecznie
To miłe że do mnie zaglądasz.
UsuńDziękuję Ci...
O rety! Aż zaniemówiłam. Escorial robi wrażenie. Przepyszna budowla, a jeszcze do tego wspaniale położona na tle masywu górskiego.
OdpowiedzUsuńCoś fantastycznego!
Zgadzam się z Tobą Igomamo.
UsuńEscorial jest fantastyczny!
Zadziwia mnie fakt powstawania przed wiekami tak ogromnych budowli. Były to niezwykłe przedsięwzięcia architektoniczne i logistyczne. Ilu ludzi pracowało na takiej budowie, ilu ich karmiło, dawało dach nad głową.Kto się przy tym bogacił, kto zdobywał umiejętności, dla kogo ta praca była cierpieniem...
OdpowiedzUsuńHalinko - i ja myślę podobnie gdy zdarza mi się oglądać i podziwiać dzieła, które stworzyły nie tylko ludzkie talenty ale też bardzo ciężka praca... czasami wręcz niewolnicza...
UsuńDziękuję, że ... jesteś:-)
Wspaniały jest pałac! Liczby mówią same za siebie.
OdpowiedzUsuńPrzyjemnego weekendu 🤗 🫶
To prawda.
UsuńDziękuję :-)
Piękne zdjęcia, także chmury! Ten park zapewne jest bardzo miłym miejscem na odpoczynek, spacer i relaks...
OdpowiedzUsuńOczywiście że tak. Dziękuję i pozdrawiam :-)
UsuńBardzo Pani dziękuję za ten Escorial. Tyle o nim słyszałem, ale nie wiedziałem że jest taki wspaniały.
OdpowiedzUsuńTeż Mareczek
Ja też nie wiedziałam... na szczęście mogłam zobaczyć...
UsuńPozdrawiam Stokrotko sobotnio - między 6.30 a 6.52 była i Stokrotka i Piekarnia. W Stokrotce dwie Inki i maszynki do golenia. Było już widno, całkiem przyjemnie się chodzi. Udanego weekendu !
OdpowiedzUsuńNajserdeczniej Ci dziękuję Jardianie.
UsuńPani Stokrotko bardzo piękny i dostojny jest ten Escorial.
OdpowiedzUsuńKasia
Zgadza się Kasiu :-)
UsuńPiękne miejsce, nazwę słyszałem kilka razy, ale niczego więcej o tym miejscu nie wiedziałem - dziękuję za wprowadzenie.
OdpowiedzUsuńBardzo proszę Lechu..:-)
UsuńTak sobie myślę, jak duży jest dystans potrzebny aby zrobić zdjęcie tak ogromnej budowli???! Pomimo że jest tak wielka, to takie „koronkarskie” użycie okien sprawiło że kolos nie sprawia wrażenia masywnego i ciężkiego. Niestety nie sposób wyobrazić sobie wnętrz, które kuszą opowieściami o pięknie i bogactwie. Położenie cudne! Podobno o Hiszpanii można pisać i mówić bez końca ponieważ każda prowincja jest kompletnie inna bo wszystkie są okolone pasmami gór. Oznacza to inny klimat, inną roślinność, inne warunki, inny dialekt i inną kulturę mieszkańców. Z tych różnych okoliczności wynikają również różnice w architekturze. Tak nam opowiadał rozkochany w Hiszpanii nauczyciel języka kastylijskiego ( jak podkreślał), a był to rok 1969!!!! Aż sama nie wierzę że było to tak dawno. JR
OdpowiedzUsuńJoasiu Kochana!!! Czekałam na Twoją fachową wypowiedź absolwentki warszawskiej ASP.
UsuńA teraz czekam na info odnośnie ew spotkania!!
Serdeczne życzenia z okazji Międzynarodowego Dnia Przewodnika Turystycznego!
OdpowiedzUsuńNotario... to dla mnie te życzenia?
UsuńBo ja nam tylko bardzo stary i pewnie już nieważny dokument przewodnika po Warszawie!!! :-)
Niezła ilość okien do umycia...;o)
OdpowiedzUsuńAle można dużo zrobić :-))
UsuńLubię takie żywopłotowe nasadzenia tworzące wzory. :)
OdpowiedzUsuńNiewątpliwie mają urok :-)
UsuńAle to jest kolos Stokrotko, niesamowity. Ale prezentuje się naprawdę wspaniale. Jestem zachwycona. Tą rezydencję to bym chyba miesiąc zwiedzała. Super Ci wyszło to zdjęcie. Piękna wycieczka. Zaglądne tu jeszcze jutro bo pisałaś Kochana, że ma być coś dla mnie. Dziękuję ❤️❤️ Dużo zdrowia
OdpowiedzUsuńNajserdeczniej Cię zapraszam Kasieńko :-)
Usuń