Węgorzewo
To miasto leży nad jeziorem Mamry, 25 km na północ od Giżycka. Węgorzewo to gwarny ośrodek żeglarski, w którym zaczynają się szlaki do Rucianego-Nidy i Pisza. Najstarszym zabytkiem miasta jest zamek krzyżacki, wzniesiony w XIV w na miejscu spalonej przez Prusów drewnianej warowni u ujścia Węgorapy. Inicjatorem budowy był komtur Królewca Werner von Tettingen, który osadził w Węgorzewie podległego sobie prokuratora. W czasie wojny trzynastoletniej Krzyżacy postawili warownię, która w kolejnych latach wielokrotnie zmieniała właścicieli. Z tego względu twierdzę wiele razy przebudowywano i zmieniano jej przeznaczenie - mieścił się w niej kolejno sąd, więzienie i szpital. Po spaleniu zabytku przez Armię Czerwoną w 1945 roku ocalały tylko mury. Obecnie odbudowany zamek ma prywatnego właściciela, który prowadzi jego adaptację na cele hotelowe.
W Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie odbywa się w sierpniu cieszący się niesamowitą popularnością Międzynarodowy Jarmark Folkloru. Biorą w nim udział przedstawiciele państw graniczących z naszym krajem.
W Węgorzewie spędziłam rok temu o tej porze bardzo miły dzień.
Wieniec- Zdrój
Jako 10-letnia dziewczynka przebywałam w Wieńcu-Zdroju na leczeniu sanatoryjnym. Chodziłam tam wtedy do sanatoryjnej szkoły... i zakochałam się w nauczycielu od polskiego... Pamiętam, że ze wszystkich stron otaczały nas lasy. Do dzisiaj wszystkie olbrzymie sanatoryjne budynki toną w Wiencu- Zdroju w lasach sosnowych. Pod koniec XIX wieku baron Leopolod Kronenberg w swoich włościach na Kujawach w nadziei odkrycia bogactw naturalnych finansował wiercenia poszukiwawcze. Zapewnie spodziewał się odkryć coś cenniejszego niż wody siarczano- węglanowe , które w 1907 roku wypłynęły z odwiertu na terenie dzisiejszego Wieńca-Zdroju. Kilka lat później odkryto też pokłady borowinowe i to przesądziło o budowie uzdrowiska. I tak dzisiaj zabiegi borowinowe, kąpiele siarczkowe, i inhalacje w sanatoriach położonych w łagodnym klimacie Wieńca-Zdroju sprzyjają rehabilitacji i odnowie zdrowia.
Węgrów
Wnętrze kościoła przyozdobione jest wspaniałymi iluzjonistycznymi freskami.
Zwiedzałam kiedyś Węgrów i oglądam to przedziwne lustro Twardowskiego.
Warto pojechać do tego miasta aby usłyszeć w czasie jego zwiedzania o lustrze które jest wielką tajemnicą.
Żadnego nie znam,choć w Wieńcu była moja koleżanka w sanatorium i bardzo chwaliła 👍
OdpowiedzUsuńjotka
To może ja się tam wybiorę poszukać śladów swojego dzieciństwa...
UsuńSprawdź koniecznie, podobno świetne zabiegi, dobra kuchnia i koncerty na żywo. Tylko nachodzić się trzeba, to spory kompleks...
UsuńNo właśnie... I kąpiele siarczane na moją rwę kulszową są!!!
UsuńMyślę sobie że w Polsce każde nawet najmniejsze miasto ma swoje tajemnice.
OdpowiedzUsuńTeż Mareczek
I ma Pan rację. Pozdrawiam.
UsuńZnam tylko pierwsze. :)
OdpowiedzUsuńZawsze lubię czytać te Twoje ciekawostki z miejsc nieznanych. :)
Bardzo się cieszę że lubisz...
UsuńA żadnego z tychże, nie miałam okazji odwiedzić... Ale, co tam! Jeszcze wszystko przede mną :) :) :) Pola
OdpowiedzUsuńOczywiście Polu, że wszystko przed Tobą :-)
UsuńW 1976 roku z jeziora Mamry żaglówką udaliśmy się kanałem do Węgorzewa. Dłuższą część kanału po prostu szedłem po brzegu kanału, ciągnąc przyczepiony liną jacht.
OdpowiedzUsuńSamego Wieńca-Zdrój nie znam, ale na początku lat 70. XX w. wybraliśmy się statkiem (!) po Wiśle z Warszawy do Włocławka—i do tego na statku spaliśmy w kajutach! Ciekawy jestem, czy tego rodzaju wycieczki rzeczne są nadal możliwe.
Również byłem na jednodniowej wycieczce w Węgrowie i świetnie pamiętam to lustro. Głównie kojarzy mi się z Napoleonem, który idąc na Moskwę, zatrzymał się w tamże i ujrzał w nim swoją klęskę pod Moskwą—po czym uderzył w nie pięścią, co do dzisiaj jest na nim widoczne. Ja jednak swojej przyszłości w tym lustrze nie zobaczyłem—może i dobrze, bo wiedziałem, że stanie się głównie taka, na jaką sam zapracuję i stworzę.
No proszę - i to dopiero są wspomnienia. Dzięki serdeczne :-)
UsuńW żadnym z nich nie byłam. Myślę, że zawsze jest coś wartego zobaczenia, nawet w niewielkim i niepozornym miasteczku.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam!
Oczywiście że masz rację :-)
UsuńAch, więc to jest to słynne lustro znane z historii!
OdpowiedzUsuńBardzo lubię nazwę Węgorzewo, bo jest taka ichtiologiczna 🙂
Czyli odkryłaś na moim blogu lustro Twardowskiego!!!
Usuń- dwa razy tam nie dotarłem... raz ze spływem kajakowym, bo z racji innych ważnych spraw musiałem się wymustrować już w Mikołajkach i wracać do domu... drugi raz miałem tam objąć pewną posadę, ale doszło do pewnych niedogadań, więc nie doszło do objęcia...
OdpowiedzUsuń- nie znałem, ale ciutek już właśnie poznałem...
- tylko przejazdem, na ryby jechałem gdzieś w okolice... ale kiedy to było?... wczoraj na pewno nie... po jakimś czasie zresztą przestałem jeździć na ryby, ale to jest już osobna historyja...
p.jzns :)
Piotrze - czyli wszędzie byłeś ... ale częściowo :-))
UsuńW 1959 roku wybrałem się z kolegą na spływ kajakowy po jeziorach mazurskich i na początek wiosłowaliśmy z Giżycka do Węgorzewa.
OdpowiedzUsuńPo drodze ukradliśmy kaczkę w PGR i w Węgorzewie kupiliśmy smalec żeby ją usmażyć. Po zakupach chcieliśmy jeszcze zwiedzić miasto, był okropny upał więc włożyliśmy smalec do jeziora i zablokowaliśmy kajakiem żeby nie odpłynął.
Wracamy - smalcu nie ma.
Widziałam jak jakaś wielka ryba porwała tę paczkę - powiedziała jakaś pani.
ciekawe, myśmy też buchnęli kaczkę na spływie, tylko w okolicach Pupy-Spychowo, zaś kaczkę upiekliśmy nad ogniskiem na rożnie z pręta zbrojeniowego... wyszło średnio, tu się nie dopiekło, tam się przepiekło, ale wermut Cora, dyżurny trunek tego spływu jak zwykle wchodził dobrze pod tą kaczkę...
UsuńNo proszę!!!! i tyle przygód w czasie jednego spływu. Takich wypraw się nie zapomina!!!
UsuńPiotrze - czyli należycie z Lechem do Silnej Grupy Kradnącej Kaczki:-))
UsuńNależymy chyba do innych generacji.
UsuńMoja historia - wiosłowaliśmy z kolegą przez mazurskie jeziora, nocowaliśmy w stodołach. Raz była to stodoła w PGR. Kajak zostawiliśmy na brzegu. Rano - zniknął. Pracownicy PGR wyrażali współczucie i uśmiechali się ironicznie. Kolega pojechał powiadomić milicję a ja kręciłem się po lesie i tam jakaś kobieta pokazała mi gdzie jest schowany kajak, prosiła żeby jej nie wydać bo będzie z nią kiepsko.
Odpływając z PGR trafiliśmy na stado kaczek więc złapaliśmy jedną tytułem rekompensaty.
I wszystko jest wytłumaczone : -).
UsuńA z tą generacją to nigdy nic nie wiadomo...
Lech: Z tym kajakiem & PGR to szokujące! Szkoda, że nie trafiliście na stado krów i nie podwędziliście jednej tytułem rekompensaty--należałaby się wam!
UsuńAle czy się w Polsce w na tym polu dużo zmieniło? Gdy wspominam, że w Kanadzie (i w USA) nie tylko w parkach, na oficjalnych miejscach biwakowych, ale też na różnych miejscach "na dziko", na wyspach, skałach czy brzegach, zostawiamy nasze namioty i cały ekwipunek i często jesteśmy nieobecni przez kilkanaście godzin (płyniemy na wycieczki na kanu, albo eksplorujemy okolice samochodem), to niektórzy z Polski ledwie mogą w to uwierzyć. I właściwie nic nam nigdy nie zginęło--nawet buszujące po naszym biwaku niedźwiedzie pod naszą nieobecność nie spowodowały żadnych szkód. Chętnie usłyszałbym opinie innych na ten temat-bo ja w kraju długo nie byłem.
Mnie ani moich najbliższych nigdy w Polsce.nie okradziono w czasie wędrowek.Natomiast gdy byliśmy w siódemkę parę lat temu na Sycylii to w perfidny sposób nas oszukano wyłudzając od nas pieniądze.
UsuńBorowinę wieniecką mam w wiaderku kupioną przez internet. Na okłady. Jeszcze nie sprawdzałam, czy działa.
OdpowiedzUsuńA ja sobie pomyślałam czy by nie pojechać do tego Wieńca-Zdroju aby podleczyć swoje gnaty :-))
UsuńByliśmy kiedyś w Węgorzewie ale to okropnie dawno było. A zamek był jeszcze w ruinie.
OdpowiedzUsuńMarek z dziewczynami
To pewnie jeszcze dziećmi byliście i dziecka nie mieliście :-))
UsuńZnam jedynie Węgorzewo. Nigdy nie słyszałam o Wieńcu Zdroju.
OdpowiedzUsuńSerdecznie pozdrawiam:)
A w Wieńcu-Zdroju podobno dobrze leczą :-)
UsuńLubię takie miejsca, które oprócz zabytków mają jeszcze jakąś historię albo legendę w tle. Szczerze mówiąc, najbardziej zaciekawiło mnie właśnie lustro Twardowskiego, bo takie tajemnice działają na wyobraźnię bardziej niż niejeden pałac czy zamek. 😊 Z drugiej strony mam wrażenie, że często małe miasta skrywają ciekawsze opowieści niż te najbardziej oblegane przez turystów.
OdpowiedzUsuńA wspomnienie o Wieńcu-Zdroju i szkolnej miłości do nauczyciela od polskiego wywołało u mnie uśmiech, bo chyba każdy nosi gdzieś w pamięci takie drobne historie sprzed lat. Ciekawe tylko, czy dziś bardziej przyciągają nas same miejsca, czy właśnie wspomnienia, które są z nimi związane? Czasem mam wrażenie, że jedno bez drugiego nie byłoby już tak wyjątkowe.
Obiecuję, że jak jeszcze pojadę do Wieńca-Zdroju to będę intensywnie szukać tego nauczyciela :-))
UsuńStokrotko o magicznym lustrze Twardowskiego pisałaś więcej w książce "Mój kraj nad Wisłą". Chciałabym zobaczyć to lustro chociaż jak napisałaś nie należy na niego patrzeć.
OdpowiedzUsuńSerdecznie Cię pozdrawiam
Ela
Elu - ale od Ciebie do Węgrowa jest daleko bardzo ...
UsuńNie znałam żadnego z Twoich miast na "w" ale polecę Władysławowo.
OdpowiedzUsuńWiem wiem Władysławowo też jest ciekawym miastem. Pisałam o nim kiedyś :-)
UsuńWciągająca podróż po mniej oczywistych szlakach, Stokrotko:-) Nie trzeba wyjeżdżać daleko, aby trafić na fascynujące opowieści. Szczególnie intryguje mnie to lustro w Węgrowie...
OdpowiedzUsuńPuszku śliczny koniecznie zabierz swoją Panią w te miejsca :-))
UsuńNie byłam w żadnym, ale najbliżej mi do Wieńca-Zdroju. Na razie nie korzystam z sanatoriów, ale może kiedyś...
OdpowiedzUsuńJeśli kiedyś Urszulko... to koniecznie Wieniec-Zdrój...
UsuńA ja znam jeszcze jedno na w Walim. O Węgorzewie również słyszałam.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam)*
Są jeszcze inne małe miasta na literę W. Też są ciekawe.
Usuń