Gdy byłam niedawno w Kazimierzu Dolnym to kupiłam sobie taką książeczkę:
I teraz z tej książeczki przepisuję Wam legendę o kogucie:
Posłuchajcie:
" Było to dawno temu. W czasach, kiedy Kazimierza nie było, a w tym miejscu, nad rzeką powstała osada Wietrzna Góra. W owym czasie chrześcijaństwo na te tereny jeszcze nie dotarło.
Na wzgórzu południowym, tu gdzie teraz stoi klasztor franciszkanów ludzie odkryli wielką rozpadlinę. Upiornie z niej śmierdziało. Uznano, że to wejście do podziemnego świata, w którym mieszkają złe duchy. Aby złe duchy nie wychodziły i nie zabierały ludziom tego, co mieli najdroższego, składano im w ofierze magiczne zwierzęta.
Najbardziej magiczny miał być czarny kur, czarny kogut. Wchodzono na wzgórze, zabijano czarnego koguta i wrzucano do rozpadliny.
Gdy zauważono, że czarnych kogutów brakuje, mieszkańcy jeżdzili do odległych nawet wiosek, aby je kupić. Jednak jeden z miejscowych nie chciał wyjeżdżać w niepewną drogę i postanowił złe duchy oszukać.
Mężczyzna upiekł chleb w kształcie koguta i wrzucił go do rozpadliny. Złe duchy nie wyszły, więc uznano że dały się zwieść. Od tej pory częściej niż żywe ptaki, składano te, wypiekane z ciasta.
Wieki mijały i chrześcijaństwo dotarło na te ziemie. Księża zakazali składania pogańskich ofiar. Rozpadlinę zasypano a koguty z ciasta trafiły na stragany kupieckie. Są na nich po dziś dzień. Kogut z ciasta to najpopularniejsza pamiątka z Kazimierza.."
Czy ktoś z Was kupił sobie w Kazimierzu takiego koguta? Bo ja zawsze kupuję i to nie tylko dla siebie...
A może z innych miast czy miejscowości przywozicie sobie jakieś pamiątki?
Świetna opowieść Stokrotko. W Kazimierzu nie byłem jeszcze. Pamiątki przywozimy, a jakże z nad Morza, stateczki, kubki, bryloczki, itd. Pozdrawiam .
OdpowiedzUsuńDziękuję Ci i pozdrawiam serdecznie.
UsuńMoje podróże były nieliczne, ale zazwyczaj coś z nich przywoziłam lub robiła to moja rodzina. Legenda ciekawa jak każda zapisana lub zasłyszana. Pozdrawiam.
OdpowiedzUsuńIwonko... Z każdej podróży powinno się coś przywieźć...:-)
UsuńTe koguty były świetne na prezent a poza tym były smaczne. Ile razy byliśmy w Kazimierzu (a bywaliśmy dość często w pewnym okresie) zawsze przywoziliśmy koguta i .......makówki jeszcze pełne maku. A raz to moja córeńka opróżniła w drodze do Warszawy wszystkie makówki i straszliwie się pochorowała od tej ilości "pożartego" maku.
OdpowiedzUsuńAniu... dziecko Ci się znarkotyzowało wtedy :-))
UsuńOczywiście, że kupiliśmy i nie tylko dla siebie!
OdpowiedzUsuńNawet pisałam o tym na blogu i o kogutomacie:-)
Kogutomat jest coraz bardziej popularny!!!
UsuńBardzo lubię legendy, bo potrafią zawiłe rzeczy wytłumaczyć w sposób prosty, przystępny—a co najważniejsze, ciekawy—nie jak jakieś akademickie artykuły, których pojąć nie sposób! Dlatego nawet sam wymyśliłem kilka legend, z którymi od razu dzieliłem się uczestnikami różnych wycieczek, ku ich zadowoleniu i obopólnej satysfakcji.
OdpowiedzUsuńJak wielokrotnie wspominałem, od lat żadnych pamiątek nie kupuję—wystarczy mi znaleziona muszelka, ciekawy kamyczek lub maleńka przypinka. A że w Kazimierzu nigdy nie byłem, to i kogutka nie kupiłem.
To będą jeszcze inne legendy o Kazimierzu...
UsuńKogucik jest pyszny, zawsze go tam przegryzam. I z innych rejonów staram się przywozić różne pyszności. Ostatecznie podróżuję również dla smaków:)))
OdpowiedzUsuńTo tak jak ja Urszulko :-)
UsuńNie znałam tej legendy o kogucie ale też nigdy nie byłam w Kazimierzu
OdpowiedzUsuńEla
Koniecznie pojedż Elu...
UsuńCzarny kot okazal się być ,,czarnym koniem,, chociaż jest ...złoty. I dlatego przynosi złotówki :-) A wypiek na zdjęciu-przepiękny.
OdpowiedzUsuńDostałam magnes z papryczką chili....:-) i urzęduje obok żółwia z Zakynthos ..pełnią funkcję ochronno- dekoracyjną..Pozostałę magnesy ( zakup w Pepco) aktywnie podtrzymują rozpiskę z aktualnymi sprawami.
Czarny Kogut...oczywiście...
UsuńKoguta najlepiej szybko zjeść:-))
UsuńOczywiście...
UsuńKoguta kupilam raz, bez zachwytów 😉 A pamiątkami są zdjęcia, czasem, ale rzadko przywożę jakiś regionalny drobiazg, biżuterię i mam w domu trochę obrazków z tej okolicy, kupowanych przez rodziców jeszcze, u lokalnych malarzy.
OdpowiedzUsuńEwo wszystkie zdjęcia z Kazimierza są przepiękne!!!
UsuńByłam tam tylko raz, w maturalnej klasie i koguty oczywiście kupiłam, jeszcze kilka zawiozłam do domu.
OdpowiedzUsuńPrawie wszyscy kupują koguty w Kazimierzu...:-)
UsuńJa też kupiłam kogutki na suweniry. Są przepyszne.
OdpowiedzUsuńSerdecznie pozdrawiam:)
Ja zaczynam jeść koguta od głowy :-)
UsuńKiedyś tak, ale ostatnio wcale. Wiem że do herbaty bardzo dobrze smakuje, ale nie kupuję - cena jak za kawałek ciasta drożdżowego jest dość wysoka. Zwłaszcza u Sarzyńskiego.
OdpowiedzUsuńTo prawda te koguty nie kosztują mało....ale są bardzo popularne :-)
UsuńZjadłabym... tylko mi nie wolno... gluten
OdpowiedzUsuńNo tak... rozumiem...
UsuńJa kupiłam, pamiętam, na wycieczce szkolnej. :)
OdpowiedzUsuńFajnie !!!
UsuńAle super legenda. Jak będę w Kazimierzu, to na pewno kupię koguta.
OdpowiedzUsuńNie będziesz żałować :-)
UsuńJak pojadę do Kazimierza to na pewno kupię Stokrotko. Wygląda smakowicie ta pamiątka. Ciekawa legenda. Uwielbiam legendy i podania.
OdpowiedzUsuńKoniecznie kup Kasiu....możesz nawet kupić w kogutomacie...
UsuńKilka dni temu przywiozłem świeżo upieczony chleb(kogutków nie piekliśmy).Jugowickie Święto Chleba to już u nas tradycja.Brałem udział w warsztatach wypiekania chleba.Święto było okazją do celebrowania tradycji łączącej ludzi"od ziarna przez mąkę,aż po pachnący chleb".Legendy brak-tylko ta o "złotym pociągu".
OdpowiedzUsuńPozdrawiam.
Legenda o "złotym pociągu" to nie byle co.
UsuńSerdecznie dziękuję
Świetna legenda. Piękny jest ten wypiek w kształcie koguta.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie :)
Też bardzo mi się podoba :-)
UsuńPrawie z każdym miastem wiąże się jakaś legenda. U nas króluje Boruta i to w wielu odsłonić. Ta Twoja też jest fajna, to tak jakby troszeczkę oszukać przeznaczenie.🙃.
OdpowiedzUsuńMasz rację Alinko :-)
UsuńStokrotko, kogut to tak kultowy zakup w Kazimierzu, jak oscypek w Zakopanem! I właśnie takie pamiątki lubię przywozić z podróży zagranicznych: przyprawy, lokalne przysmaki i charakterystyczne dla odwiedzanego regionu trunki ;-)
OdpowiedzUsuńZ serdecznym pozdrowieniem...
Anita
Anito... I ja tak robię
UsuńSerdeczności!
Świetna ta legenda o kogucie, a wypieki jakie śliczne! ;)
OdpowiedzUsuńU nas oczywiście króluje legenda o Złotym Pociągu. W Kłodzku można obejrzeć makietę ukazującą, jak by mógł on wyglądać, a w Wałbrzychu mamy nawet restaurację o tej nazwie. Bardzo klimatyczne miejsce, gdzie siedzenia przypominają te z przedziałów kolejowych :)
Serdecznie pozdrawiam!
To faktycznie fajna taka restauracja.
UsuńDziękuję Ci za komentarze.