Ogród Saski - zakończenie

Tekst dedykuję Kasi Dudziak.

W Alei Głównej Ogrodu stoi 21 alegorycznych rzeźb muz i cnót dłuta Jana Jerzego Plerscha. Są to rzeźby barokowe. Po upadku Rzeczypospolitej wiele z nich zostało przewiezionych do Petersburga. A było ich 90. Potem te, które zostały, ucierpiały w czasie krwawych walk Powstania Warszawskiego. Po wojnie je zrekonstruowano.

                                         

                                        

 Te powyżej są mi bliskie bo przedstawiają rzeźbiarstwo i malarstwo.

Są tam także rzeźby przedstawiające historię i geografię. Jest także 250-letnia rzeźba przedstawiającej Prawdę, która 10 lat temu rozsypała się na kawałki na skutek uderzenia w nią ciężarówką przez nieuważnego pracownika sprzątającego ogród. Została oczywiście zrekonstruowana...  A niżej ogólny widok na aleję rzeźb... 

                                       

 Jest jeszcze w Ogrodzie Saskim pomnik Marii Konopnickiej. Na cokole wyryto napis "Marii Konopnickiej - dzieci". Bo to dzieci z jednej ze szkół były inicjatorami wzniesienia tego pomnika. I to dzieci zebrały na ten pomnik ok.600 tysięcy złotych.

Monument został wykonany ze sjenitu przez Stanisława Kulona.

                                

Ale to nie wszystko z najstarszego ogrodu w Polsce do którego mogli przychodzić zwykli ludzie. 

W czasie niemieckiej okupacji - w dniu 4 maja 1942 roku Ogród Saski /tak jak i wszystkie warszawskie parki/ został zamknięty dla ludności polskiej. 

Jest  też w Ogrodzie Saskim pięknie wieczorem podświetlana fontanna. 

                                                  I romantyczny staw.

                                                 

I jest na końcu Głównej Alei Grób Nieznanego Żołnierza....

... o którym tak kiedyś pisałam:

https://stokrotkastories.blogspot.com/2025/11/sto-lat-mineo.html