Ten dwuczęściowy tekst dedykuję wszystkim tym osobom, które pozostawiają u mnie komentarze.
-------------------------------------------------------------------
Był
16 sierpnia. Dochodziła godzina siódma wieczór. Staliśmy od
godziny na samym środku „płaszcza„. Taki bowiem kształt ma
rynek w Sienie – kształt płaszcza czy też szaty, którą Matka
Boska okrywa rynek, lub też kształt muszli. Rynek ten jest uważany
za najpiękniejszy we Włoszech i za jeden z najpiękniejszych na
świecie. W punkcie centralnym siedziała na przemyconym w torbie
malutkim turystycznym stołeczku najstarsza uczestniczka wycieczki –
prawie 80 letnia Pani Marysia. W kapeluszu na głowie, bo słońce
nadal prażyło niemiłosiernie. Naokoło gęsty tłum falował i
huczał. Pani Marysia powtarzała co chwilę: „Tylko mi dokładnie
opowiadajcie co tam się dzieje, bo mój konik musi wygrać.
Postawiłam na niego wszystko co mi zostało”. Uspokajaliśmy Panią
Marysię mówiąc, że wszystko jej zrelacjonujemy. Koło p. Marysi
stał wysoki, barczysty mężczyzna i trzymał na ramionach
najmłodszą uczestniczkę wycieczki – 14 letnią Monikę. I ona
miała wszystko zrelacjonować, bo my w gęstym tłumie prawie nic
nie widzieliśmy.
Zaczęło
się. Dziesięć koni ruszyło z kopyta. Wszyscy na raz krzyczeli, my
też. Każdy krzyczał imię konia na którego stawiał, ale słychać
było przede wszystkim imiona DRAGO, LUPA i TORRE, bo podobno te
konie miały największe szanse i najwięcej osób na nie postawiło.
Na pierwszym zakręcie jeden z koni wylądował całym ciężarem na
metalowym ogrodzeniu. Inne pobiegły dalej. Gdy okrążyły rynek po
raz pierwszy i wróciły na to samo miejsce jeździec wydostał się
spod konia i okropnie krzycząc zaczął kopać ze złości w
ogrodzenie. Koń nie podnosił się. Gdy konie okrążyły rynek po
raz drugi do leżącego konia podbiegli mężczyźni i usiłowali go
podnieść. Koń nie ruszał się. Po trzecim okrążeniu bieg był
zakończony. Trwał 90 sekund. Wygrał koń o imieniu DRAGO czyli
Smok. Na tego konia stawiała pani Marysia.
SIENA.
Jak mówi legenda założyli ją Senus i Acjusz, synowie Remusa,
dlatego w mieście spotyka się posągi wilczycy, która wykarmiła
mitycznych założycieli Rzymu. W rzeczywistości Siena była etruską
osadą, która w początku I w. p.n.e. stała się rzymską kolonią
o nazwie Sena Iulia. Dzięki rozwiniętym bankom i sukiennictwu Siena
była w średniowieczu jednym z najważniejszych i najbogatszych
miast europejskich. Doprowadzało to do ciągłych konfliktów z
Florencją i innymi niezależnymi miastami. Po epidemii dżumy, która
wybuchła w Sienie w 1348 r. - ze 100 tysięcy mieszkańców zostało
tylko 30 tysięcy. Wtedy znaczenie Sieny zmalało na korzyść
Florencji. Do dzisiaj toczy się walka między tymi dwoma pięknymi
toskańskimi miastami, ale dotyczy już ona bardziej ilości
zachwyconych nimi turystów.
Siena
przetrwała w nienaruszonym stanie od średniowiecza. Jej zabudowa to
wiek XIII, XIV i XV. Każdy kościół, pałac, każda budowla jest
więc bardzo wartościowym zabytkiem. Najpiękniejszy jest oczywiście
Campo czyli rynek z majestatycznym Palazzo Pubblico z wieżą
czyli ratuszem, oraz katedra, która stoi na miejscu na którym
kiedyś była Świątynia Minerwy. Katedrę wybudowano aby upamiętnić
wygaśnięcie w mieście dżumy. Pokryta romańsko-gotyckimi rzeźbami
fasada katedry jest przepiękna, a wewnątrz znajduje się natomiast
uważana za arcydzieło ambona z płaskorzeźbami obrazującymi życie
Chrystusa.
W
Sienie znajduje się też jeden z najstarszych uniwersytetów na
świecie. Został założony w 1240 roku.
Siena
znana jest nie tylko ze wspaniałych zabytków i słynnego Palio, ale
też ze słynnej szkoły malarskiej, która powstała na
przełomie XIII i XIV wieku. Najważniejsza sieneńska galeria sztuki
mieści się w XV-wiecznym Palazzo
Buonsignori.
Niezwykle bogata kolekcja obrazów pozwala na zapoznanie się
zwiedzającego z tą słynną, gotycką szkołą malarską. We
wczesnych obrazach tej szkoły dostrzega się wpływ sztuki
bizantyjskiej, m. inn. stylizowany układ, intensywne barwy i złote
tło.
To
z kolorów zabudowy Sieny pochodzi nazwa barwy na palecie malarskiej
– żółć
sieneńska.Ten
naturalny żółto-brunatny barwnik ziemny zawierający krzem
zabarwiony wodorotlenkiem żelaza wydobywa się właśnie koło
Sieny.
Siena
jest pierwszym miastem w Europie, w którym wprowadzono /w 1966 r./
zakaz ruchu samochodowego w zabytkowym centrum.
Najpiękniejszym
dla mnie czasem spędzonym w Sienie był spacer z bliską osobą po
wąskich, starych uliczkach. Czułam się wspaniale w tym labiryncie
pełnym pałaców i cichych zakątków ze świątyniami i placykami z
uroczymi kawiarenkami. Chodziliśmy tak bez celu prawie cały dzień.
Ciag galszy nastąpi...












































